نقش صدا وسیما در افزایش مشارکت های مردمی در ورزش همگانی: مطالعه موردی استان قزوین

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، کرج، ایران.

2 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.*

3 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، کرج، ایران.

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش صدا و سیمای استان قزوین در افزایش مشارکت‌های مردمی در ورزش همگانی بود. روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی که به شکل میدانی به اجرا در آمد. جامعه آماری را شهروندان قزوینی که حداقل هفته‌ای یک بار در ایستگاه‌های ورزش همگانی حضور می‌یافتند، تشکیل می‌دادند که تعداد آنها 5000 نفر بود. حجم نمونه آن نیز طبق جدول مورگان 250 نفر تعیین شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه 24 سؤالی با طیف 5 ارزشی لیکرت و 10 مؤلفه بود که روایی صوری و محتوایی آن توسط متخصصان مربوطه و اساتید دانشگاه مورد تأیید قرار گرفت. پایایی آن نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ 0/72 محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های t تک نمونه‌ای و tمستقل وآزمون یومن ویتنی و تحلیل واریانس یک طرفه (برای بررسی تفاوت بین میانگین‌ها) استفاده شد. نتایج نشان داد، صدا و سیمای استان قزوین بر افزایش مشارکت مردمی در ورزش همگانی کم و بی تأثیر است (t=-8.87, P≤0.01). لذا باید برنامه‌های تولیدی در رادیو و تلویزیون و حجم مطالب نشریات با محتوای ورزش همگانی افزایش یابد. همچنین از رسانه‌های محلی و بازی‌های محلی برای جذب بیشتر به ورزش همگانی و بازی‌های محلی استفاده گردد و برای جذب بیشتر و بهتر سرمایه‌گذاران به ورزش همگانی و کمک به این ورزش، برنامه‌های جذاب با موضوع ورزش همگانی تهیه گردد تا بدین طریق فرهنگ ورزش و فعالیت‌بدنی در اذهان عموم جاری گردد.

کلیدواژه‌ها


اخگری، محمد، (1390)، «درآمدی بر فلسفه تلویزیون»، مطالعات میان‌رشته‌‌‌ای در رسانه و فرهنگ، دوره 1، شماره 1، صص21-36.

ایرج‌‌‌پور، علیرضا و دیگران، (1395)، «بررسی نقش رسانه‌‌‌های جمعی در توسعه فرهنگی ورزش همگانی و حرفه‌‌‌ای کشور»، مدیریت و توسعه ورزش، دوره 5، شماره 2، صص36-52.

بیابانی، غلامحسین و ذوقی، بهنام، (1397)، «رسانه‌‌‌ها ابزاری برای ترویج شفافیت و مقابله با فساد سیاسی و مالی»، رسانه، دوره 29، شماره 3، صص85-104.

جوادی پور، محمد و رهبری، سمیه، (1397)، «راهبردها و برنامه‌های توسعه ورزش همگانی ایران»، مطالعات راهبردی ورزش و جوانان، دوره 17، شماره 40، صص9-26.

جوادی پور، محمد و سمیع‌نیا، مونا، (1392)، «ورزش همگانى در ایران و تدوین چشم‌انداز، استراتژى و برنامه‌‌‌هاى آینده»، پژوهش‌‌‌های کاربردی در مدیریت ورزشی، دوره 1، شماره 4، صص21-30.

خالدیان، محمد و دیگران، (1392)، «نقش رسانه‌های جمعی در توسعه ورزش»، مدیریت ارتباطات در رسانه‌‌‌های ورزشی، دوره 1، شماره 2، صص48-55.

رضوی، سید محمد حسین و دیگران، (1397)، «تحلیل عوامل رفتاری برنامه‌های راهبردی و عملیاتی ورزش همگانی ایران»، مطالعات مدیریت رفتار سازمانی در ورزش، دوره 5، شماره 18: صص91-100.

صادقیان، زهرا و دیگران، (1393)، «بررسی نقش رسانه‌‌‌های جمعی در گرایش مردم شهر همدان به ورزش همگانی»، پژوهش‌‌‌نامۀ مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی، دوره 10، شماره 20، صص35-44.

عرب نرمی، بتول، (1393)، «طراحی و تدوین مدل نقش تلویزیون در توسعه مؤلفه‌های اصلی ورزش کشور»، رسالۀ دکتری، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران.

کشکر، سارا و دیگران، (1396)، «نقش روابط اجتماعی بر شرکت افراد در فعالیت‌های ورزش تفریحی در پارک‌های شهر مشهد»، مدیریت و توسعه ورزش، دوره 6، شماره 1، صص241-256.

مجدآرا، علی، (1396)، «ورزش یک موضوع خانوادگی»، فدراسیون ورزش همگانی، دوره 6، شماره 8، صص321-328.

Aafid, gulam, (2016), “Role of mass media in sports communication”, International Journal of Advanced Educational Research, vol.1, no.5, pp.51-53.

Barendse, P., (2017), “National program, knowledge and innovation in sport and physical activity in the netherlands”, Second International Sport for all Conference, Tehran.

Drake, Keith M. et al., (2015), “High school sports programs differentially impact participation by sex”, Journal of Sport and Health Science, vol.4, no.3, pp.282-288.

Edim, E. at el., (2016), “The role of the media in contemporary sports development in Nigeria”, Multi-Disciplinary Journal of Research and Development Perspective, vol.5, no.1, pp.69-74.

Gray, j. and Lutz, A. D., (2012), Television Studies: Short Introduction, Cambridge: Polity Press.

Hamer, M. at el., (2014), “Watching sport on television, physical activity, and risk of obesity in older adults”, BMC public Health, no.8, pp.1-4.

Mansfield, L. and Piggin, J., (2016), “Sport, physical activity and public health”, International Journal of Sport Policy and Politics, vol.8, no.4, pp.533-537.

Pan, F. C. and Chen, C-H., (2010), “Application of the tran theoretical model of exercise behavior change plan in high school students”, International Journal of Human and Social Sciences, vol 5, no.10, pp.682-685.

Saini, dinesh, (2015), “Effects of media on sports”, International Journal of Applied Research, vol.1, no.4, pp.320-323.

Siguencia, Luis at el., (2017). “The role of social media in sports communication management: an analysis of polish top league teams’ strategy”, Procedia Computer Science, no.104, pp73-80.

Smith, B J. and Bonfiglioli, C. M. F., (2015), “Physical activity in the mass media: an audience”, Health Education Research, vol.30, no.2, pp.359-369.

Tavakolli, Mona at el., (2013), “Studying role of mass media in sport development”, Advances in Applied Science Research, vol.4, no.4, pp.49-54.