معاونت پژوهش حوزه علمیه خراسان مطالعات هنر و رسانه 2676-7805 2 3 2020 08 22 A Critique of Thomas Hobbes’s Political Thought in Zootopia Animation نقد و بررسی رد پای اندیشه‌ی سیاسی توماس هابز در پویانمایی زوتوپیا 87 115 192 FA گارینه کشیشیان سیرکی استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. 0000-0001-8645-7295 جواد مویزچی دانشجوی دکتری علوم سیاسی گرایش مسائل ایران، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. Journal Article 2020 04 06 Zootopia is a fascinating animation that, beyond its childish and entertaining theme, is full of themes of political philosophy, especially the embodiment of some of Thomas Hobbes’s theories. Zootopia tells the story of an animal utopia in which predators do not hunt animals, but all mammals live together in peace, with the slogan “Everyone can be what they want to be”. At the same time, this utopia is very much in line with the practical and theoretical limitations of the real world and is very prone to turmoil and crisis. In this article, while preserving the theoretical framework of Hobbes’ ideas in measuring and evaluating socio-political phenomena and issues, some of the signs and themes of this animation, which are similar to the views of this thinker, are tried to be measured. And sometimes the transitions from her thought, within the framework of the desired system of the creators of the work, are deciphered and at the same time, some of the themes of this seemingly childish animation are analyzed from different cultural-political dimensions. Some of the most important issues under discussion are the natural state and the fear of returning to the pre-civilization period and the place of the category of entertainment in the utopian system. This article uses hermeneutic methods to read the text and extracts Hobbesian realism from the side of Zootopia animation. «زوتوپیا» یک پویانمایی جذاب است که در ورای پوسته‌ی کودکانه و سرگرم‌‌‌‌‌کننده‌‌‌‌‌اش سرشار از مضامین فلسفه سیاسی، خاصّه تجسم برخی نظریات توماس هابز است. زوتوپیا روایت‌گرِ آرمان‌شهری حیوانی است که در آن حیوانات شکارچی، حیوانات شکار را نمی‌درند، بلکه تمامی پستانداران در صلح و آرامش و با شعار «هرکس می‌تواند آن‌چه می‌خواهد بشود»، کنار هم زندگی می‌کنند. در عین‌‌‌‌‌ حال، این آرمان‌شهر به‌شدت منطبق بر محدودیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های عملی و نظری عالم واقع و شدیداً مستعد آشفتگی و وقوع بحران است. در این مقاله، ضمن حفظ چارچوب ‌‌‌‌‌نظری اندیشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های هابز در سنجش و ارزیابی پدیده‌‌‌‌‌ها و مسائل سیاسی ـ اجتماعی، کوشش ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شده برخی نشانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مضامین این پویانمایی که در شباهت با آرای این اندیشمند است نسبت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سنجی شود و بعضاً عبورهایی که از اندیشه او، در چارچوب نظام مطلوب خالقان اثر صورت‌‌‌‌‌ گرفته، رمزگشایی ‌‌‌‌‌شود و توأمان برخی مضامین این پویانمایی به‌‌‌‌‌ظاهر کودکانه، از ابعاد مختلف مورد تحلیل فرهنگی ـ سیاسی قرار گیرد. برخی از مهم‌‌‌‌‌ترین محورهای مورد بحث، وضع طبیعی و ترس از بازگشت به دوره ماقبل مدنیت و جایگاه مقوله تفریح و سرگرمی در نظام آرمان‌شهری زوتوپیا است. این مقاله با بهره‌گیری از روش هرمنوتیک به خوانش متن پرداخته و واقع‌‌‌‌‌گرایی هابزی را از لابه‌لای پویانمایی زوتوپیا استخراج نموده است.    https://ami.journals.hozehkh.com/article_192_e77a0ae0b446491629e8a2069c759f92.pdf