معاونت پژوهش حوزه علمیه خراسان مطالعات هنر و رسانه 2676-7805 3 6 2022 03 05 Analytical Reading of “Happy Feet” Animation, with Habermas Epistemological Approach خوانش تحلیلی انیمیشن «خوش‌قدم»، با رویکرد معرفت‌شناختی هابرماس 129 156 349 10.52547/ami.2022.1172.1105 FA جواد مویزچی دانشجوی دکتری علوم سیاسی گرایش مسائل ایران، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. سیدخدایار مرتضوی اصل استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. Journal Article 2021 09 03 “Happy Feet” is a children’s animation, that despite a lovely narrative, in the necessity of attention human beings to environment and penguins’ habitat, with Paul Ricoeur text axis read, the different and worrying ideas of the hierarchal and hegemonic ratio of modern human beings are understood. According to the research method, this article, retrieved from text axis Ricoeur’s approach and theoretical framework retrieved from Haber mas‘s methodology, less sign of the primitive happiness does not remain in dealing with humanitarian messages. And in return, terrible thoughts are obtained from the subject of the object and the look of modern human control towards the environment. Among the main goals of this research is the ratio of this story, in the reading symbolic and metaphorical, to the border between the north and south countries. And the introduction to the bipolar gap in the world is today and provides a new interpretation of itself and other ratios. Representation of the importance of language category, as a bed and thinking, intersubjectivity, based on Haber mas’s comments, in the context of this animated narrative, is the result of this article. More than a seriously showing this mediated artistic (to design and transfer the dissemination of epistemology and political science. «خوش‌قدم» انیمیشنی کودکانه است که به‌‌رغم روایت ساده و دوست‌‌داشتنی‌اش در ضرورت توجه انسان‌‌ها به محیط‌زیست و زیست‌گاه پنگوئن‌‌ها؛ با خوانشِ متن‌‌محورِ اخیر، ایده‌‌ای متفاوت و البته نگران‌‌کننده، از نسبت سلسله مراتبی و استیلاجوی انسانِ برخوردارِ مدرن، از آن فهم می‌شود. براساس روش تحقیق، این مقاله برگرفته از رویکرد متن‌‌محورِ ریکور و چارچوب نظری آن، ملهم از روش‌‌شناختی هابرماس، دیگر کمتر نشانی از سرخوشی اولیه در مواجهه با پیام‌‌های نوع‎‌دوستانه اثر باقی می‌‌ماند و در عوض، تأملاتی هراس‌‌انگیز از نسبت سوژه به ابژه و نگاه کنترلی انسانِ مدرن به‌‌عنوان فاعل شناسا نسبت به محیط و موجودات پیرامونی‌‌اش حتی انسان‌‌ها و جوامع کمتر برخوردار حاصل می‌‌شود. ازجمله اهداف اصلی این پژوهش آن است که نسبت‌های این داستان را، در خوانشی تمثیلی و استعاری، تا مرزِ میانِ نسبتِ کشورهای شمال و جنوب پیش بَرد و مقدمه‌ای بر طرحِ شکافِ دوقطبی حاکم بر جهان امروز گشاید و تعابیرِ جدیدی از نسبت‌‌های هویت‌‌سازِ «خود» و «دیگری» ارایه دهد. بازنماییِ اهمیتِ مقولۀزبان، به‌عنوان بستر تفکر و ارتباط و فهم بین الاذهانی مبتنی بر آرای هابرماس در چارچوب این روایت انیمیشنی، از نتایج این مقاله است که بیش از پیش، جدی گرفتن این رسانه هنری را برای طرح و انتقال مباحث معرفت‌‌شناسی و دانشِ سیاسی نشان می‌‌دهد. https://ami.journals.hozehkh.com/article_349_09385bb6198bda8d9df0c0e8524a1fdb.pdf