معاونت پژوهش حوزه علمیه خراسان مطالعات هنر و رسانه 2676-7805 1 1 2019 09 22 A study of Architectural Themes in the Mystical Treatise of Mersad Al-abad بررسی مضامین معمارانه در رسالۀ عرفانی مرصاد العباد 147 169 67 FA زهرا مقدادی دانش آموختۀ سطح دو حوزه و دانشجوی دکترای حکمت هنرهای دینی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم. سید ابوالقاسم حسینی (ژرفا) استادیار دانشگاه ادیان و مذاهب، قم. Journal Article 2018 09 09 It is consistently an essential thing to reread ancient texts of Persian language and literature whether as respecting to this country literature or as a discourse relationship and meaning reforming to readers. Literature is a full reflection of art, culture, and civilization of this country. Architecture has such status as well. Architecture not only means a physical building, material, architects, sponsors, and founders of this art, but it also means rereading intellectual - literary form of people of this country that it makes rich their culture and art.  Studying and reading artichectural themes in the chapter of human being creation in "Mersad Al-ebad Men al-maba' va al-maad" written by Najm al-din Razi, 7th century mystic will be discussed in the present research. In other words, the process of human being's trip from the origin, i.  e. paradise towards material world, and then, to reach to the last destination and eternal life, creation of human being, his soul journey, it's positioning to the body, similes and allegories related to above mentioned cases have been discussed in this mystic writing. Similarly, pretty and unique allegories and metaphors have been applied by architectural factors and structures (e.g. house, building, villa,...) which indicates a combination of Literature and architecture by expressing the most beautiful  mystical concepts. <br />  این پژوهش، خوانشی است از مضامین معمارانه‌  در فصل آفرینش انسان از رسالۀ مرصادالعباد من المبدأ و المعاد اثر نجم‌الدین رازی عارف قرن هفتم هجری، به تعبیر دیگر؛ این رساله جریانِ گذر آدمی است در سفر از مبدأ و آفرینش‌گاه بهشت و سپس هبوط و حضور در عالم ناسوت و باز در ادامه؛ سیر و رسیدن به مقصد أعلی و زندگانی باقی. خلقت آدمی و سلوک روح او و مسکون شدنش در منزلگاه‌ جسم و تن و... جای پای انواع تشبیهات و تمثیلات در حوزۀ سکنی گزیدن و منزل و مأوی گرفتن را در این نوشتار عرفانی باز کرده است. بدین ترتیب این تمثیلات‌ و استعارات و ایماژهایی زیبا و منحصر بفرد که با استفاده از عناصر و سازه‌های معماری (خانه، عمارت، کوشک و...) ساخته و پرداخته شده‌اند، توانسته علاوه بر بیان زیباترین مفاهیم عارفانه پیوندی دلنشین از ادبیات و معماری را نیز به تصویر بکشد https://ami.journals.hozehkh.com/article_67_9a82e9561c0a1690729153ced8ebd8a3.pdf